Üç kişi, dört odalı bir daire, paylaşılan kira, paylaşılan temizlik maliyetleri, her biri kendi işinde çalışıyor. Dışarıdan bakıldığında bu, başka herhangi bir yaşam ortaklığı gibi görünüyor. Hukuki olarak ise değildir — ve bu, bir şeyler ters gittiğinde değil, kira sözleşmesi imzalandığı anda başlar.
Danışma merkezlerinde en sık sorulan soru bu nedenle „Başkalarıyla birlikte çalışmaya izin verilmiş midir?1. Fiyat belirleme. Her biri kendi fiyatlarını belirler. Birleşik tarifeler Solothurn davasında temel unsurdu.
2. Bulunma zorunluluğu. Odaları tahsis eden bir işgal planı, bulunma zorunluluğundan farklı bir şeydir. BGE 129 IV 81 diğer şeylerin yanı sıra on yedi saatlik bulunma süresi etrafında dönüyordu.
3. Merkezi müşteri kabulü. Soruları alan ve dağıtan birinin olduğu ortak bir telefon numarası, „kim, ne zaman, kiminle“ kararını değiştirir. Bir Bern davasında, bir adam evini üç seks işçisine verdiği ve onlara müşteri sağladığı için ceza emriyle mahkûm edildi.
4. Gözetim. Koridorlarda kameralar, randevuların kontrolü, kapıda „gözcü“. Güvenlik teknolojisi bununla ayırt edilmelidir: Her birinin kendi tetiklediği acil buton kimseyi gözetlemez. Danışma merkezi Aspasie’nin çevresinden kurulan Cenevre Philénis Vakfı, tam olarak bunun için iki bina satın aldı; burada yaklaşık kırk seks işçisi makul koşullarda çalışıyor; Pâquis mahallesindeki mülkte acil butonlar var. Model, koruma altyapısı ve özerkliğin birbirini dışlamadığını gösteriyor.
Kolektif içindeki para cezaları aslında daima kötü bir fikirdir. Yaptırım uygulayan kişi, tanım gereği daha üstün bir konumdadır.
İkamet durumu çoğunu yakalar
Ortaklaşa kullanılan evlerle ilişkili en yaygın suçluluk Art. 195 StGB değil, Art. 116 AIG’dir. Yabancı bir kişinin yasadışı ikametini kolaylaştıran kişi, bir yıla kadar özgürlüğünü yitirme cezası veya para cezasıyla cezalandırılır; kişi zenginleşme niyetiyle hareket ederse, çerçeve beş yıla kadar yükselir. Konut alanının ikamet hakkı olmayan bir kişiye kiralama, Zürih mahkemesi içtihadına göre bu hükmün kapsamına girer. Kasıt gereklidir — her nezaket ifadesi kapsanmaz ve bireysel durumun koşulları önemlidir.
Zaten bahsedilen Bern davasında savcılık suçluluğu iki şekilde haklı çıkardı: işletme için gerekli izin ve kadınlardan bazılarının çalışma izinlerinin olmaması. Ana kirayı tutan kişi burada en büyük riski taşır.
Uygulamada bu şu anlama gelir: Taşınmadan önce, kişinin geçerli ikamet ve çalışma unvanına sahip olup olmadığını açıklamak — AB/EFTA vatandaşları için genellikle takvim yılında en fazla 90 gün süreli bağımsız çalışma bildirimi yoluyla, üçüncü ülke vatandaşları için ise ilgili izin yoluyla. Cenevre’de salonal bir kayıt tutmak zaten zorunludur; bu yükümlülüğü olmayan kantonlarda, durumun bir kez kontrol edilmiş olması yeterlidir; bu, kendisi de işletme yönetimi gibi görünen bir belge koleksiyonu oluşturmadan.
Bir kontrol sırasında aslında nelere bakılır
Genellikle birden fazla yönden aynı anda veya birbirini izleyerek kontrol yapılır: Kanton polisinin kırmızı ışık veya mahalle bölümleri, ticari polis, kaçak işçiliğin önlenmesi çerçevesinde ayrıca BGSA sonrası kanton yürütme merkezleri. Buna vergi yönetimi ve yardımlaşma sandığı eklenir, çoğunlukla zamanla ayrılmış.
Aşağıdaki belgeleri ibraz edebilen kişi, kural olarak onaylanır:
- Tüm adları içeren kira sözleşmesi veya alt kiralama için belgelenen rıza
- Meldeformular yani ilgili devlet kuruluşunun izni, kanton bağlı olarak
- Her kişi için ayrı ayrı: Bağımsız çalışanlar olarak AHV kaydının kanıtı
- Gelirler hakkında ayrı kayıtlar, kişi başına
- Anlaşılabilir, yazılı bir maliyet paylaşımı
- Ortak fiyat tarifesi yok, ortak kasa yok, merkezi randevu defteri yok
Defalarca ortaya çıkan beş yapı hatası
- Bir kişi tüm kirayı ödediğinde ve diğerlerine gerçek maliyet paylarından daha fazla fatura keser.
- Fatura, sabit maliyetler yerine ciro yüzdesine göre yapılır.
- Merkezi bir telefon numarasıyla ortak reklam, bir kişi tarafından yanıtlanır.
- Bulunma zorunluluğuna dönüşmüş bir işgal planı — görünmemede para cezaları dahil.
- Kapıda kim ne zaman geldiğini yazılan kameralar veya bir kişi.
Her bir madde kendi başına henüz bir suç değildir. Bunlardan üçü birlikte, mahkemelerin ilgili kararlarda tanımladığı resmi oluşturur.
2026’da hareket halinde ne var
Yön tutarsızdır. Bir yanda, konut işletme sayısı artıyor; Luzern polisi, kanton için yaklaşık 110 bordel, temas barı ve masaj salonundan ve yaklaşık 600 seks işçisinden bahsetmişti ve işletmelerin yüzde 80’ini kontrol edemediğini kabul etti — aynı zamanda daha katı gereklilikleri olan kantonlardan yer değiştirme. Öte yanda, tam olarak aşırı yüksek kira sorununu ele alan modeller ortaya çıkıyor: Cenevre’de sorumlu devlet temsilcisi adil koşullar için bir kanun değişikliğini açıkladı, danışma merkezi Aspasie bunun için LProst’ta kendi değişiklik önerilerini sundu ve Basel-Stadt, kantonun seks işçiliği işletmeleri olan gayrimenkuller satın alması gerekip gerekmediği sorusunu siyasi olarak inceliyor.
Aynı zamanda, „kaynana“ kavramı kendisi tartışma konusu. Fransa’da milletvekillerinin ücretli çevrimiçi seksi kaynana olarak sınıflandırmak istedikleri bir girişim var — klasik yapıdan çok daha ötesine gidecek bir yaklaşım. İsviçre kolektifler için bu şimdilik yabancı hak, ancak sınır çizgisinin siyasi olarak hareketli olduğunu gösteriyor. Bugün bir evi birlikte kullanan ve bunun yanında dijital teklifler işleten biri, bu gelişmeyi göz önünde tutmalıdır; genişletilmiş kaynana kavramı tartışması tam olarak ortak altyapı ile çevrimiçi pazarlama arasındaki arayüzü etkiler.
Sonuç
Bir kolektif, Art. 195 StGB yakınlığına girmeden İsviçre’de mümkündür — ancak yapı doğruysa. Üç temel kural tek cümlede özetlenebilir: Kira sözleşmesinde eşit, sabit maliyetler ciro paylaşımı yerine, diğerlerinin işi hakkında karar yok.
Diğer her şey idari haklardır ve büyük ölçüde değişir: Bern’de iki kişi ve iki oda ile bir meldeformular yeterlidir, Cenevre’de zaten iki kişi ruhsatlanması gereken bir salondur, Zürih’te ruhsatlandırma gerektirmeyen küçük salon bile bir inşaat ruhsatına ihtiyaç duyar. İlk arama bu nedenle avukata değil, ilgili devlet kuruluşuna; ikinci arama, ilk hesaplama başlamadan önce yardımlaşma sandığına gider. Vaud’luk 254.313 franklık geri ödeme, bu soruyu önceden sormak için maliyetli bir argümandır.
Umbrella birliği ProKoRe altında birleşen bölgesel danışma merkezleri, ücretsiz ve yetkili makamlara iletmeksizin danışmanlık sağlar — sözleşme taslakları ve maliyet paylaşımları hakkında da. Bu, bir yapının kurulmadan önce kontrol edilebileceği en uygun yoldur.
Bu makale Kasım 2026 durumunu yansıtır ve hukuk danışmanı hizmetinin yerine geçmez. Kanton ve belediye düzenlemeleri sürekli değişir; bağlayıcı bilgi, ilgili belediye, vali yardımcısı bölümü veya ticari polis ve yardımlaşma sandığı tarafından verilir.